Παλαιά άρθρα-επίκαιρα θέματα- Λιτότητα

Η ενηλικίωση της ...λιτότητας


Του Γιώργου Εχέδωρου


Έχουν περάσει πάνω από είκοσι χρόνια που η περίφημη λιτότητα – σοσιαλιστική και μη- αποτελεί το μεγάλο βραχνά των λαϊκών στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας. Πριν είκοσι περίπου χρόνια ο ιδρυτής της Νέας Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής με την προοπτική εισόδου μας στην ΕΟΚ, προετοίμαζε τον ελληνικό λαό λέγοντας πως χρειάζεται σκληρή δουλειά από τον έλληνα για να γίνει ισότιμος με τον ευρωπαίο.
Σήμερα ο Πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Κώστας Σημίτης, ομιλεί για τη δικαίωση των αγώνων του ελληνικού λαού (εννοώντας τη χρόνια λιτότητα) με την είσοδό μας στην Οικονομική Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ).
Είκοσι και πλέον χρόνια, ο ελληνικός λαός, συζεί ή πάσχει από την λιτότητα. Μία χρόνια αρρώστια που κατατρέχει τον πολίτη αυτής της χώρας, μία ίωση καλύτερα, που διατηρείται σε έξαρση, με το χάπι της ...προοπτικής μιας καλύτερης ζωής. Μια καλύτερη ζωή που σαφώς αναφέρεται στην ...επόμενη γενιά!
Η σοφή λαϊκή παροιμία «ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι» πάει καλούπι με τη λογική αυτή.
Αν κάνει κανείς μια σύντομη αναδρομή της τελευταίας εικοσαετίας στη χώρα μας, πάντοτε με το μάτι του εργαζόμενου, θα αντιληφθεί –πέρα από κομματικές αποκλίσεις- πως η λιτότητα ή καλύτερα, η μη παροχή ικανοποιητικών αυξήσεων στον έλληνα, είναι μια πολιτική που εφαρμόζεται ακέραια κάθε χρόνο και στην οποία έχουν ήδη ...εθιστεί οι εργαζόμενοι.
Στη διάρκεια της δεκαετίας την οποία διανύουμε, έγιναν, ομολογουμένως, σημαντικά βήματα στη μείωση του ... εισοδήματος των εργαζομένων με αποτέλεσμα την πτώση της αγοραστικής δύναμής τους. Πέρα από αυτά έχουμε και τη διόγκωση της ανεργίας. Στη χώρα μας δεν γνωρίζουμε στην πράξη πόσοι είναι οι άνεργοι, αφού η καταγραφή τους γίνεται με κριτήρια καθαρώς ...ελλαδικά! Και το λέμε αυτό γιατί ακόμη δεν γνωρίζουμε ποιος θεωρείται άνεργος...
Το πρόβλημα της ανεργίας ονομάστηκε ‘ζήτημα της απασχόλησης’. Χτυπάει, έτσι, καλύτερα στο αυτί η λέξη ‘απασχόληση’.
Είναι εντυπωσιακά απαισιόδοξο να βλέπεις πρωϊνές ώρες τις καφετέριες και τα καφενεία, γεμάτα, με νέους ανθρώπους. Άνεργους. Ή αν θέλετε, δίχως ...αντικείμενο απασχόλησης. Και είναι λυπηρό αυτό. Τα νέα παιδιά, απόφοιτοι Λυκείου τα περισσότερα, να ξοδεύουν το χαρτζηλίκι των γονιών τους, μη ξέροντας τι άλλο να κάνουν...
Και δεν υπάρχει ούτε η θεωρητική προοπτική να επενδύσουν στην ελπίδα μιας οικονομικά αυτόνομης ζωής. Απουσιάζει ο ουσιαστικός λόγος, η πραγματική κατεύθυνση, που θα μπορούσε να οδηγήσει τη νεολαία σε οδούς, που αν μη τι άλλο, θα υποδείκνυε, τουλάχιστον, διεξόδους για την οικονομική απεξάρτησή τους.
Τώρα, με την ...ενηλικίωση της Λιτότητας, αρχίζει να μεγαλώνει και η θυγατέρα της, η Ανεργία...
Η οποία, μάλιστα, προβλέπεται να έχει ταχεία ...ανάπτυξη μέσα στα επόμενα χρόνια.

Εφημερίδα: «Λόγος». 5 Μαρτίου 1999.





---

Ανεργία για ...πάντα

Ελεύθερα…

Γιώργου Εχέδωρου


O 100% άνεργος!

Από τη μια είναι αναπόφευκτη η παραδοχή της από την άλλη είναι οικτρή αλήθεια, της μάστιγας της ανεργίας, στην εποχή μας.
Είναι μια επιβεβαίωση που βγήκε από τα χείλη του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, προχθές, στην επίσκεψή του, στο Κιλκίς!
Πέρα από κάθε κομματική χροιά ο καθηγητής (και υπουργός) Μιλτιάδης Παπαϊωάννου, διακοίνωσε δύο αλήθειες. Θα τις αναφέρουμε γιατί είναι ενδεικτικές από την μια του μεγάλου κοινωνικού προβλήματος της ανεργίας—που εύσχημα ονομάζεται ως ‘πρόβλημα απασχόλησης’ - και από την άλλη, της εποχής των τρομερών κοινωνικών και δομικών αλλαγών στον εργασιακό χώρο, που έχουμε την τύχη να ζούμε, προ των θυρών του 21ου αιώνα!
Ο κ. Παπαϊωάννου ομίλησε για την ανεργία των 9—10% του εργατικού δυναμικού της χώρας, αλλά συγχρόνως δεν δίστασε να παραδεχθεί ένα γεγονός: « Ήρθε κάποιος στο γραφείο μου και μου είπε: δεν ξέρω αν εσείς λέτε για 10% ανεργία, αλλά εγώ σαν εργαζόμενος, σαν άτομο, ως προσωπικότητα, είμαι 100% άνεργος και ζητώ δουλειά!»
Κι αυτή είναι η δραματική πραγματικότητα, που κρύβεται ή καλύπτεται πίσω από τα εκατοστιαία ποσοστά του «προβλήματος απασχόληση».
Τώρα αν αυτή η ανεργία είναι αποτέλεσμα της άκρατης φιλελευθεροποίησης και παγκοσμιοποίησης της αγοράς, σε συνδυασμό με τον γρήγορο ρυθμό εκσυγχρονισμού και αυτοματοποίησης της βιομηχανίας, ουδόλως ενδιαφέρει τον άνεργο…
Και σαφώς μερίδιο ευθύνης για τον κάθε άνεργο φέρει η κάθε κρατική εξουσία!
Η δεύτερη αλήθεια...

εφημερίδα: 'Λόγος' 17 Δεκ 1998

---

Το ζήτημα της εκπαίδευσης των εκλεγμένων της αυτοδιοίκησης

Ελεύθερα…

Γιώργου Εχέδωρου

Επισημάνσεις φίλου από το Πολύκαστρο

Είναι σημαντικό να κάθεσαι με έναν φίλο να συζητάς και να εντοπίζεις πως μερικά πράγματα είναι τόσο απλά και ουσιώδη για τη βελτίωση της λειτουργίας ενός σύγχρονου οργανισμού, όπως αυτός της αυτοδιοίκησης, και όμως να υπάρχουν δυσκολίες στην εφαρμογή τους.
Η ευκαιρία της συνάντησης δόθηκε προχθές στο Πολύκαστρο του Κιλκίς. Συνομιλητής μου, ο φίλος Δικαίος Βασιλειάδης, με μια εμπειρία τριάντα πέντε χρόνων μέσα στην αυτοδιοίκηση καθώς και ιστορικός-με τεράστιο ανέκδοτο αρχείο-της δεύτερης πόλης του Κιλκίς.
Τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει δεν τον εμποδίζουν καθόλου να παρεμβαίνει στα κοινά, παρέχοντας σημαντικές συμβουλές στους ανθρώπους της αυτοδιοίκησης.
«είναι πια κοινωνικό αίτημα», είπε ο Δικαίος, «το ζήτημα της εκπαίδευσης των εκλεγμένων της αυτοδιοίκησης».
Έχει απόλυτο δίκιο. Στην αυτοδιοίκηση ειδικά τώρα με τους μεγάλους δήμους, τα προβλήματα που θα ανακύψουν θα είναι τεράστια. Νέα άτομα στους Δήμους, νέα στη Νομαρχία.
Η πλειονότητα των οποίων δεν έχει εμπειρία λειτουργίας των υπηρεσιών αυτών. Ο κ. Βασιλειάδης έκανε μερικές επισημάνσεις, που όπως είπε, έχουν ειπωθεί προ εικοσαετίας δίχως όμως να υπάρξει κάποια συνέχεια…

Εφημερίδα: ‘Λόγος’. 26 Νοε 1998

---

Κομματικοποίηση δημοτικών νομαρχιακών εκλογών

Ελεύθερα…


Γιώργου Εχέδωρου

Τι υποκρισία αλήθεια….




Όσο και να προσπάθησαν τα κόμματα να χρωματίσουν τις εκλογές στην Αυτοδιοίκηση, τελικά δεν κατάφεραν να τιθασεύσουν ή καλύτερα να καθοδηγήσουν, τις επιλογές των ψηφοφόρων.
Οι εκλογείς ξεπέρασαν ή καλύτερα αγνόησαν τις κομματικές παροτρύνσεις και εκφράστηκαν ελεύθερα και ανεπηρέαστα στο σύνολό τους.
Απέδειξε, έτσι, για ακόμη μια φορά -ο λαός- πως και γνώση έχει αλλά και κρίση, όταν μάλιστα, αποφασίζει για τον ιδιαίτερο τόπο του, το σπίτι του, τον περίγυρό του. Αυτοί που δεν μπόρεσαν να το αντιληφθούν είναι αυτοί που τον διαφεντεύουν και με κομπασμό δηλώνουν εκ των προτέρων τις επιλογές του.
Τα παραδείγματα είναι τρανταχτά και στο νομό Κιλκίς, όπου ένα μεγάλο ποσοστό στις δημοτικές αλλά και στις νομαρχιακές εκλογές επέλεξε προσωπικότητες του τόπου μας που δεν είχαν, τα άτομα αυτά, την επίσημη αναγνώριση κάποιου κόμματος!
Αποδείχθηκε έτσι ότι η κοινωνία εμπεριέχει τη σοφία, τη δυναμική αλλά και την ελεύθερη βούληση της επιλογής των ατόμων που της αξίζουν για να την καθοδηγήσουν.
Αυτό όμως δεν δηλώνει, φυσικά, ότι αγνοήθηκαν τα πρόσωπα τα οποία είχαν την επίσημη αναγνώριση ενός πολιτικού σχηματισμού, γιατί και τα άτομα αυτά ξεπήδησαν μέσα από την ίδια την κοινωνία στην οποία απευθύνονται.

Απλώς η ‘ανυπακοή’ μιας σημαντικής μερίδας του εκλογικού σώματος στις επιταγές του κόμματος είναι σαφώς η ένδειξη της λανθασμένης επιλογής της κομματικοποίησης των δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών.
Αυτή η ‘δημοσκόπηση’ των κομμάτων …



Εφημερίδα: ‘Λόγος’. 15 Οκτ 1998



...η συνέχεια στη φώτο

------------

When a city becomes spoil - Kilkis 1913 - (КУКУШ 1913) Όταν μια πόλη γίνεται λεία ( Κιλκίς 1913)

(φώτο βιβλίου) Οι σελίδες 162 & 163 του βιβλίου του Δ. Καλλιμάχου "Αναμνήσεις απο το στρατόπεδο- Αθάνατη Ελλάς" που εκδόθηκε από την εφημερίδα της Νέας Υόρκης 'Εθνικός Κήρυξ' το 1942 και κυκλοφόρησε στην Ομογένεια των Ηνωμένων Πολιτειών.

Το Κιλκίς την επόμενη μέρα της Μεγάλης Μάχης

Γράφει ο Γιώργος Εχέδωρος

«...Ένα άλλο βιβλίο που εκδόθηκε στη Νέα Υόρκη από την ελληνική εφημερίδα «Εθνικός Κήρυξ» το 1942, του συγγραφέα ιεροκήρυκα και μαχητή του Κιλκίς Καλλίμαχου Δ. αναφέρει χαρακτηριστικά:

« Ολόκληρη στρατιά ...χωρικών (μουσουλμάνων) επέδραμον από όλα τα σημεία του ορίζοντος δια να λαφυραγωγήσουν το καιόμενον Κιλκίς. Εκουβαλούσαν ότι εύρισκαν: καζάνια, άροτρα, σίδερα, παραθυρόφυλλα, δίσκους, αγγεία, παπλώματα, πιθάρια, τραπέζια, καθέκλες, χαλιά, καθρέπτες, δέρματα, σιτηρά, μαλλιά, λάμπες, γυαλικά, ομπρέλλες, ρούχα πολυτελείας, ασπρόρουχα, ραπτομηχανάς, ωρολόγια, μάρμαρα, κεραμίδια...»
Ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται με τη μαρτυρία αυτή, που συνεχίζεται με άλλα περιουσιακά αντικείμενα, την εσπευσμένη εγκατάλειψη της πόλης από τους κατοίκους της, που καθώς είχαν παρασυρθεί από την αισιοδοξία του βουλγαρικού στρατού για νίκη κατά των Ελλήνων, δεν πρόλαβαν να μεταφέρουν τα κινητά περιουσιακά τους στοιχεία.

Έπεσαν έτσι λεία των πλιατσικολόγων. Σημειώνει ο Δ. Καλλίμαχος για αυτούς:

«Πριν ακόμη πέσει το Κιλκίς είχαν μαντεύσει το μοιραίον και έδραμον από αποστάσεις πολλών χιλιομέτρων, από την Μπάλτζαν, το Ασβεστοχώρι και τα Γιαννιτσά. Έτρεξαν ως κόρακες, όταν μυρίζονται το πτώμα, συν γυναιξί και τέκνοις, φέροντες μαζί των βοδάμαξας, κάρα και όλο το βασίλειον των ζώων των...»

Δημοσιεύθηκε στην εφημ. "Μαχητής του Κιλκίς" 21 Ιουνίου 1996

-------------------------------------------------------

Demographic teams of city Kilkis Πληθυσμιακές ομάδες της πόλης Κιλκίς

(φώτο) Η πόλη Κιλκίς στα 1950. Κυριαρχεί το πράσινο στο σύνολο των μονοκατοικιών.

Καυκάσιοι και Ακαλανιώτες στο Κιλκίς (1914)

Γράφει ο Γιώργος Εχέδωρος

Οι Καυκάσιοι του '14

"Από τις λίγες πληθυσμιακές ομάδες, που εγκαταστάθηκαν στα απελευθερωθέντα εδάφη με τους νικηφόρους πολέμους του 1912-13 - και δεν είχαν εκδιωχθεί από τις πατρικές τους εστίες- ήταν ένας μικρός αριθμός Ελλήνων του Καυκάσου.

Ήρθαν στις νέες χώρες της Ελλαδας για να αρχίσουν εκ νέου μια καινούρια, καλύτερη, ζωή. (Όπως ακριβώς μεταναστεύουν στις μέρες μας, ομογενείς από την πρώην Σοβιετική Ένωση για αναζήτηση καλύτερης τύχης στο ελλαδικό κράτος).

Παρακολούθησαν, οι Έλληνες του Καυκάσου, με ιδιαίτερη ικανοποίηση τη διάλυση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και ενθουσιάστηκαν με την απελευθέρωση των προαιώνιων ελληνικών εδαφών.

Από τις πέντε χιλιάδες που ήρθαν στην Ελλάδα την Άνοιξη του 1914, μόνο μερικές δεκάδες οικογενειών εγκαταστάθηκαν στο Κιλκίς και στη γύρω περιοχή.

Το πλοίο από τις βόρειες ακτές του Εύξεινου Πόντου τους έφερε στη Θεσσαλονίκη. Από εκεί καραβάνια με κάρα που τα έσερναν βοοειδή έφθασαν στην επαρχία Κιλκίς."

Οι Ακαλανιώτες

"Μιά άλλη μικρή πληθυσμιακή ομάδα ομογενών έφθασε στο Κιλκίς το φθινόπωρο του 1914. Ήταν Ακαλανιώτες, κυρίως εμπορευόμενοι, που εγκατέλειψαν το Ακαλάνιο μετά την κατάληψη του ελληνικού αυτού χωριού της Δυτικής Θράκης από τους Βουλγάρους.

Στην πόλη του Κιλκίς τότε βρίσκονταν, ήδη, οι Στρωμνιτσιώτες, και μερικές οικογένειες από άλλα μέρητης βόρειας Μακεδονίας καθώς και εντόπιοι Έλληνες της περιοχής του Κιλκίς που εγκαταστάθηκαν στα ερειπωμένα σπίτια της πόλης.

...Οι Ακαλανιώτες εγκαταστάθηκαν σε παλιές τούρκικες οικίες τις οποίες επιδιόρθωσαν πρόχειρα με υλικά της εποχής. Συγκεντρώθηκαν σχηματίζοντας μια μικρή συνοικία στην νότια πλευρά της τότε λιθόστρωτης 21ης Ιουνίου και δυτικά της σημερινής πλατείας Δημαρχείου..."

Δημοσιεύθηκε στην εφημ. "Μαχητής του Κιλκίς" 14 Ιουνίου 1996

1821 Ηistorical Landmark Ορόσημο το 1821

Ορόσημο το 1821

"...Η επανάσταση των Ελλήνων είναι ένα παγκόσμιο ιστορικό γεγονός που τίθεται ως παράδειγμα σε όλους τους λαούς.

...Μόνο δια του πολιτισμικού τους υπόβαθρου, οι Έλληνες, θα μπορέσουν να επιβιώσουν στο μέλλον. Ο ανταγωνισμός των λαών στο σύγχρονο παγκόσμιο γίγνεσθαι είναι ισχυρότατος. Εθνη αδύναμα έχουν ήδη απορροφηθεί ή βρίσκονται στο στάδιο της απορρόφησης από άλλα πολιτισμικά ( και όχι απαραίτητα στρατιωτικά) ισχυρότερα.

...Σήμερα, στην εκπνοή του 20ου αιώνα, που επιδιώκεται φανερά η παγκοσμιοποίηση όλων των εκφράσεων της ζωής με 'δούρειο ίππο' την ατομικότητα, η ελληνική επανάσταση του 1821 ας σταθεί φωτεινό παράδειγμα και για μας του ίδιους..."

Δημοσιεύθηκε στην εφημ. 'Χρόνος' 21 Μαρτίου 1997

Skopje Doiran Friendship yes, devalorisation no Φιλία ναι, Υποβάθμιση όχι

Φιλία ναι,

Υποβάθμιση όχι

"Η σκοπιανή Δοϊράνη για προπαγανδιστικούς και μόνον λόγους (ιστορικούς τους ονομάζει) αναδείχθηκε σε Δήμο, παρότι έχει δύο χιλιάδες κατοίκους λιγότερους από τον προβλεπόμενο νόμο του κράτους των Σκοπίων.

...Στο πλαίσιο των συνομιλιών Κιλκισιωτών και σκοπιανών Δοϊρανών συμπεριλήφθηκαν τα θέματα της 'ανάπτυξης' της περιοχής βάσει των ευρωπαϊκών προγραμμάτων, τουρισμού, εμπλουτισμού της λίμνης με ύδατα (από την Κερκίνη) και ανταλλαγή πολιτιστικών εκδηλώσεων.

Τις ημέρες του Πάσχα καθηγητής από το Κιλκίς που διαμένει στην Αθήνα και με καλλιτεχνική έφεση στη ζωγραφική, μας εξέθεσε τη σκέψη του για κοινή πολιτιστική εκδήλωση Σκοπιανών και Ελλήνων στις όχθες της λίμνης Δοϊράνης.

Αντιλαμβανόμασθε πως όλα τα παραπάνω είναι ανώτερα, σύμφυτα της ελληνικής ιδιοσυγκρασίας και ψυχολογίας. Ανακύπτουν όμως ερωτήματα.

Ο σκοπιανός δήμαρχος θα παρουσιασθεί ή παρουσιάσθηκε ως Δήμαρχος Δοϊράνης. Ποιανού κράτους; Πως λέγεται αυτό; Σκόπια; FYROM; ή μήπως 'Μακεδονία', όπως αναγράφεται στα φορτηγά που περιμένουν στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης;"

Δημοσιεύθηκε εφημ. 'Χρόνος' 02 Μαίου 1997

Anathema, anathema! Will Save Us The Castles! Τα κάστρα θα μας σώσουν!

Τα κάστρα!

Τα κάστρα θα μας σώσουν!...

"...χωριά σκαλωμένα στα βράχια και το μουλάρι με τα καυσόξυλα στην πλάτη.

Ένα μουρμουρητό παγωμένο μεγαλώνει και γιγαντώνεται από το βορρά: ο Βαρδάρης.

Είναι χειμών, κίτρινες οι βαλανιδιές και οι καστανιές, στις βουνοπλαγιές. Σταλαγμίτες μετέωροι στα κεραμίδια που δεν ιδρώνουν μπροστά στα λόγια μια αγάπης.

Σκιές του παρελθόντος κτίζουν βιβλία ιστορίας, σελίδες με αίμα στα καμποχώρια, αγωνίας και τρόμου στα βουνοχώρια.

Μέσα από το παρελθόν τούτης της γης ξεπηδούν ήρωες του Ομήρου, καβαλαραίοι και με τόξα στα χέρια: οι Παίνονες!

Ο Ασκληπιός γιατρέυει με τον πηλό στην Πικρολίμνη.

Τα κάστρα!

Τα κάστρα θα μας σώσουν!

Γυναίκες στο κάστρο!

Το Γυναικόκαστρο...

Χορτάσαμε με λίγη 'πλατίτσα' της Δοϊράνης.

Ξαποστάσαμε στα χίλια δένδρα.

Ανάθεμα σ' αυτούς που κατάστρεψαν τη Δόβηρο, την Κρηστώνα, την Αμυδώνα, την Ευρωπό!..."

Δημοσιεύθηκε εφημ. 'Χρόνος' 10 Ιαν 1997

Kilkis - Кукуш, Doiran, Strumitsa in the year 1885. Κιλκίς, Δοϊράνη, Στρώμνιτσα στα 1885

Κιλκίς, Δοϊράνη, Στρώμνιτσα στα 1885

Γράφει ο Γιώργος Εχέδωρος

Κιλκίς

« Εκ του χωρίου Αμπάρ-Κιοϊ (σημερινές Μάνδρες) ομοία οδός φέρει εις την κωμόπολιν ΚΑΛΚΙΣ-ΚΑΛΚΙΤΣΙ-ΚΙΛΚΙΣ ή ΚΟΥΚΟΥΣΙ. Αύτη κείται εις ύψος 282 μ. και επί των κλιτυών λόφου τινος, αριθμεί δε περί τας 380 οικογενείας χριστιανικάς και οθωμανικάς. Ταύτης υπέρκειται 53 μέτρα μοναστήριον ελληνικόν, ισομέγεθες τω του εν Αττική Δαφνίου και εν αυτή είναι η εν τη επαρχία ταύτη εστία του βουλγαρισμού».

Δοϊράνη

«Η παραλίμνιος αύτη πόλις είναι αμφιθεατρικώς εκτισμένη, πρωτεύουσα δ’ ομωνύμου διαμερίσματος, κείται επί των κλιτύων του μεσημβρινώς ταύτης υψουμένου όρους Ορβήλου και εις ύψος 161 μέτρων. Οίκειται υπό 1700 χριστιανών, 1500 Οθωμανών, 150 Ισραηλιτών και 100 Βοημών. Έχει 2 εκκλησίας, ων μια μεγάλη εις το κέντρο της πόλεως, 2 τεμένη, 6 χάνια, ων 4 εισί καλά, αφθονίαν υδάτων και νομών, 5 υδρομήλους εις απόστασιν ¼ ώρας, καταστήματα, καφενεία, εβδομαδιαίαν αγοράν, 3 κλιβάνους δημοσίους, πολλούς πεταλωτάς οθωμανούς και χριστιανούς»

Στρώμνιτσα

« Εχει νυν μεγάλην εκκλησίαν (δύο ετέρων ως και αυτής πυρποληθεισών το 1870 υπό των οθωμανών κατά την τότε γενικήν πυρκαϊάν των χριστιανικών συνοικιών) 6 τεμένη, συναγωγήν, σχολεία, (ελληνικόν πλήρες, δημοτικόν, παρθεναγωγείον και νηπιαγωγείον) αγοράν καλήν, εκτεινομένην εκατέρωθεν του δια της πόλεως και εν μέσω των δύο ετέρων χειμάρρων ρέοντος, παρά των οποίων εκκλησία και τα σχολεία κείνται, ανεγερθέντα επί των ερειπίων των πυρποληθεισών εκκλησιών, Μητρόπολην καλήν , δοκητήριο ευρύχωρον, 8 καλά χάνια, 9 κλιβάνους καθ’ όλην την έκτασιν της αγοράς, εκτός των εν ταις συνοικίαις, 4 υδρόμυλους, εβδομαδιαία αγοράν εκάστη Δευτέρα και άφθονα πηγαία ύδατα. ...

Η θέσις της Στρωμνίτσης επικρατεί απάσης της ομωνύμου κοιλάδος, εν η κείνται περί τα 115-130 χωρία, ών τα πλείστα εισίν ελληνικά και ελληνικά έχουσιν ονομασίας με καταλήξεις βουλγαρικάς, έχοντα σχολεία κάλλιστα διατηρούμενα...»

Δημοσιεύθηκε στην εφημ. "Μαχητής του Κιλκίς" 08.Ιουν.1996

Kilkis - Κιλκίς - Кукуш in the Bulgarian bibliography Το Κιλκίς στη βουλγαρική βιβλιογραφία

Το Κιλκίς στη βουλγαρική βιβλιογραφία

Ο Τ. Βλάχωφ (η οικογένειά του καταγότανε από το παλιό Κιλκίς), έγραψε το βιβλίο "Το Κιλκίς και το πρόσφατο παρελθόν του" που εκδόθηκε στη Σόφια το 1969. ( ТУШЕ ВЛАХОВ: Кукуш и неговото минало. София, 1969). Το 1963 είχε πρωτοεκδώσει το βιβλίο αυτό με τον τίτλο "Το Κιλκίς και το ιστορικό παρελθόν του" (Туше Влахов, Кукуш и неговото историческо минало. София, 1963.)

Γράφει ο Βούλγαρος συγγραφέας στην εισαγωγή του:

"35-40 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη υπάρχει αχανής τοποθεσία περιφραγμένη από τα βόρεια και βόρειοανατολικά από τα Καραντάσκια υψώματα και το όχι και τόσο ψηλό βουνό Κρούσια και την κυματοειδή πεδιάδα, εκτεινόμενη προς τη νοτιοδυτική κάτεύθυνση μέχρι την πεδιάδα "Ντόλβο-βαρδάρ". Εκεί στους πρόποδες του Λόφου Άγιος Γεώργιος, που είναι τα παρακλάδια του 'Καραντάγκ" (εννοεί οροσειρά Κρουσίων) βρίσκεται η πόλη του Κιλκίς."

Δημοσιεύθηκε στην εφημ. "Μαχητής του Κιλκίς" 12.07.1996

------------------------------------

The Hellenism of Pontos Ο Ελληνισμός του Πόντου

Ο Ελληνισμός του Πόντου

« Πριν από δύο χρόνια η Βουλή των Ελλήνων με ομόφωνο ψήφισμα καθιέρωσε ως επίσημη μέρα γενοκτονίας και ξεριζωμού των Ελλήνων του Πόντου, την 19η Μαίου, εβδομήντα και πλέον χρόνια (!), δηλαδή, μετά την καταστροφή ενός ακμάζοντος ελληνισμού στα νότια παράλια του Εύξεινου Πόντου.
Ο Ελληνισμός του Πόντου ήκμασε σε δεκάδες ελληνικών πόλεων όπως: η Προύσα, η Καλχηδών, η Ηράκλεια, η Άμαστρις, η Σινώπη, η Αμισσός, η Κερασσούς, η Τραπεζούς, η Φάσις, η Διοσκουριάς, η Πιτυούς, η Τάναϊς, η Μεσημβρία, η Φαναγόρεια κ.ά. που έσφυζαν από ζωή και μεγαλούργησαν επί χιλιετίες.
Θα αποτολμήσουμε μια σύντομη ιστορική αναφορά για τον Ελληνισμό αυτόν μέχρι τα τραγικά χρόνια της γενοκτονίας και του ξεριζωμού του.
Οι Έλληνες του Πόντου ανάγουν την καταγωγή τους στον Δάρδανο και την Αρμονία, παιδιά του Διός, ή στους Ίωνες του Αιγαίου που εξαπλωθέντες επεκτάθησαν βορειότερα. Από την αρχαιότητα οι Πόντιοι ονομάζονταν Ελλήνοι ή Ελλένοι που ισοδυναμούσαν με ήρωες.»

Δημοσιεύθηκε εφημ.: "Μαχητής του Κιλκίς" 8.05.1996

--------------------------

Comments about Andrea Papandreou Σχόλια για τον Ανδρέα Παπανδρέου

Σχόλια πάνω σε ένα άρθρο

" Παρακολουθώντας τον ελληνικό τύπο τις μέρες που ακολούθησαν τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου, διάβασα ποικίλα άρθρα που γράφηκαν πάνω στη σωρό του μεγάλου Ηγέτη.
"Υπήρξαν αντίθετες απόψεις για τη μεγάλη πράγματι πολιτική φυσιογνωμία, αυτή που διαμόρφωσε τόσο έντονα την πολιτική και κοινωνική ροή της πατρίδας μας, που παρέσυρε όλους τους Έλληνες, οποιασδήποτε πολιτικής απόχρωσης, σε μια νέα, ρηξικέλευθη οδό, όπου τα παλαιά δεδομένα καταρρίφθηκαν και η δημοκρατική δομή ( με τη σημερινή έννοια) οικοδομήθηκε με τόσο γερά ερείσματα που έγινε συνισταμένη σε κάθε έκφραση του πολιτικού και κοινωνικού βίου μας. "



Δημοσιεύθηκε εφημ. : " Πρώτη Σελίδα'' 11.07.1996




--------------------------------------------------
--------------------------------------------------

Magazine -- Περιοδικό ΕΛΛΑΣ 1907-08

"ΕΛΛΑΣ" 1907-08

«Διαπνέεται κανείς από μια ιδιαίτερη γοητεία όταν βυθίζεται μέσα σε παλαιά έντυπα ή βιβλία και αποκομίζει από αυτά γεύσεις ιστορικών και κοινωνικών γεγονότων μιας εποχής που έχει παρέλθει αμετάκλητα.
Η εντρύφηση μέσα σε κιτρινισμένες από το χρόνο σελίδες και η άντλησή από αυτές γεγονότων, συμβάντων και διαφόρων περιστάσεων, αποτελεί μια μυσταγωγία που φορτίζει συναισθηματικά τον αναγνώστη και τον οδηγεί σε μια ευγενή πνευματική ενατένιση αλλά και σε γόνιμο προβληματισμό.
Το 1907 ο λογοτέχνης Σπύρος Α. Ποταμιάνος, αποφάσισε να εκδώσει ένα εβδομαδιαίο έντυπο στην Αθήνα, θα κάλυπτε θέματα τα οποία δεν υπήρχαν τότε στον ημερήσιο ελληνικό τύπο.
Έτσι το Δεκέμβριο του 1907 έκδωσε το πρώτο φύλλο. Το έντυπο έφερε τον τίτλο: «ΕΛΛΑΣ» - Πανελλήνιος Εβδομαδιαία Επιθεώρησις- εκδιδόμενη κατά Κυριακήν».

Δημοσιεύθηκε στην εφημ. 'Χρόνος' 3.2.2006

-----------------------------

-----------------------------

Magazine -- Περιοδικό ΕΛΛΑΣ 1907-08

" ΕΛΛΑΣ " 1907-08

Μέρος Β΄

« Στην αρχέγονη γη της Μακεδονίας στην πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα, ο αγώνας για την επικράτηση του ελληνισμού βρισκόταν στο αποκορύφωμά του.
Από όλη την ελεύθερη Ελλάδα, φωτισμένοι νέοι σπεύδουν να απλώσουν το φως της ελληνικότητας και της ελευθερίας στην σκλαβωμένη Μακεδονία.
Το περιοδικό «Ελλάς» μας γνωστοποιεί στο τεύχος της 16ης Δεκεμβρίου 1907 για δύο νέα θύματα του Μακεδονικού Αγώνος.
Πρόκειται για τον Νικόλαο Μ. Νομικό 23 ετών που καταγόταν από τη Θήρα και τον Νικ. Παναγιώτου, 27 ετών από το Αγρίνιο.
Για τον πρώτο που σκοτώθηκε στη Στρώμνιτσα, αναφέρει: »


Δημοσιεύθηκε στην εφημ. 'Χρόνος' 10.2.2006

Magazine -- Περιοδικό ΕΛΛΑΣ 1907-08

' ΕΛΛΑΣ ' 1907-08

Μέρος Γ΄

«... Κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί το 1907 πόσο αιματηρός θα ήταν ο αιώνας που άρχιζε για όλη την Ευρώπη αλλά κυρίως στα Βαλκάνια, όπου οι αλλαγές που θα γίνονταν δεν χωρούσαν σε ανθρώπινο εγκέφαλο.
Εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί, εκατοντάδες χιλιάδες ξεριζωμένοι.

Βίαιες μετακινήσεις λαών, προσφυγιά, κακουχίες τεράστιες, πρωτοφανείς ιστορικές ανακατατάξεις.
Πέρα όμως από όλα αυτά έγιναν αρκετά σημαντικά πράγματα για το μικρό ελληνικό κράτος.

Μεγέθυνε τα σύνορά του, προστέθηκαν οι λεγόμενες ‘νέες χώρες’. Άλλαξε η φυσιογνωμία του...»

Δημοσιεύθηκε εφημ. 'Χρόνος' 17.2.2006

-----------------------------------

Magazine ' ΕΛΛΑΣ ' 1907 - 1908

" ΕΛΛΑΣ " 1907-08

Γράφει ο Γιώργος Εχέδωρος

Τα δημοσιονομικά ελλείμματα ακολουθούν το νεοελληνικό κράτος από τη γέννησή του. Ελλείμματα τον 19ο αιώνα, τον 20ο, τον 21ο !

Μια μικρή γεύση θα πάρουμε και από τα δημοσιεύματα του περιοδικού 'Ελλάς' του 1908.

" Οι μισθοί των υπαλλήλων περικόπτονται ή δεν περικόπτονται; Ιδού η απορία, όπως έλεγε και ο Άμλετος. Να περικοπούν και να ψοφήσουν οι άνθρωποι από την πείναν ή να μην περικοπούν και να ψοφήσει το κράτος από τα ελλείμματα;

Ιδού η απορία! "

Δημοσίευση στην εφημερίδα 'Χρόνος' 24.2.2005

Father and son - Πατέρας και γιος

"ΠΑΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΓΙΟΣ"

Διήγημα

" - Τί είναι παιδί μου;

- Τι θα πει "βάσεις'';

- " Βάσεις " ; έκανε έκπληκτος ο άνδρας.

- Ναι μπαμπά, τό διάβασα στο δρόμο που ερχόμουνα:

Έξω οι βάσεις του θανάτου από τον τόπο μας.

- Έτσι έγραφε σ' ένα τοίχο. Τι είναι βάσεις;

-Αυτό παιδί μου, δεν είναι για σένα.

-Είναι για σένα, μπαμπά;

-Για μένα; Όχ...όχι... ούτε για μένα, παιδί μου. Σα μεγαλώσεις θα μάθεις."

Δημοσιεύθηκε πρωτοσέλιδο με συνέχεια στην 6η σελίδα, από την εφημερίδα του Κιλκίς

'ΝΕΟΙ ΚΑΙΡΟΙ', στις 4 Ιουνίου 1982, με αφορμή την πορεία ειρήνης που πραγματοποιήθηκε στην πόλη Κιλκίς για την απομάκρυνση των αμερικανικών βάσεων της Αργυρούπολης του Κιλκίς.

-------

(Was published in first page with continuity in the 6th page, from newspaper of Kilkis

' ΝΕΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ', on 4 June 1982, on the occasion the course of peace that was realised in the city Kilkis for the removal of American bases of Argyroupolis Kilkis.)

----------------------

A personal narration Μια προσωπική αφήγηση

Μια προσωπική αφήγηση

ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΣΙΔΕΡΗΣ

όπως τον γνώρισα


"Tο 1985 δημιουργούσα τις εκδόσεις «Ηδωνός» στην Αθήνα. Είχα ήδη εκδώσει τον Α’ τόμο της Ιστορίας του Κιλκίς. Μου λέει τότε ο Αριστείδης: «έχω ένα βιβλίο έτοιμο τις "ΑΣΒΗΣΤΕΣ ΜΝΗΜΕΣ" που αναφέρονται στην ανέγερση του Ιερού Ναού του Αγίου Δημητρίου στο Κιλκίς. Θέλω να το εκδώσω ως χειρόγραφο αλλά η όρασή μου δεν με βοηθά, μπορείς να το καθαρογράψεις εσύ;»
Εργαζόμουν τότε ως δημοσιογράφος, είχα τις εκδόσεις «Ηδωνός» και ενασχολιόμουν με την ιστορική έρευνα. Παρόλα αυτά για την αγάπη και το σεβασμό για τον ανήσυχο αυτό άνθρωπο που τον θεωρούσα πρότυπο ενέργειας και δυναμικότητας ήταν αδύνατο να αρνηθώ και έγραψα και κόσμησα με την κακή καλλιτεχνία μου ένα βιβλίο 300 περίπου σελίδων με το χέρι."

Δημοσιεύθηκε στην εφημ. "Μαχητής του Κιλκίς" 31.5.96

Η εικόνα μεγεθύνεται με ένα κλικ

----------------------

The Time of Contestation ---------------------- Η ώρα της αμφισβήτησης

Η ώρα της αμφισβήτησης

Η διανόηση, ενώ έχει εξαντλήσει κάθε ιδέα ή ρεύμα του παρελθόντος, δίχως να δυνηθεί να καταλήξει σε κάποια υγιή, εφαρμόσιμη ιδεολογία στις απαιτήσεις της σύγχρονης παγκόσμιας κοινωνίας, αρνείται κάθε παραδοχή για το επερχόμενο αδιέξοδο και άνευ αυδής καταφεύγει στην αναζήτηση νέας ιδεολογίας που θα διαιωνίζει την υπάρχουσα στασιμότητα...

Δημοσιεύθηκε στην εφημ. Έκφραση' (Αθήνα) Φεβρουάριος 1996
στην εφημ. "Μαχητής του Κιλκίς" 15.5.96



Κάνε κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση

Morrylos, a forgotten ancient Macedonian city

Μόρρυλος, μια ξεχασμένη αρχαία πόλη...

‘Πιστεύω ακράδαντα πως καμία περιοχή δεν είναι ασήμαντη, ταπεινή. Απλά, πρέπει να αναβρεθούν τα στοιχεία εκείνα που θα την αναδείξουν, να βγούν στο φως να παρουσιαστούν, δηλαδή, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της που συνήθως η λήθη τα ...καταπίνει.’

Κάνε κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση

Γαλανές σκιές, ποιήματα για το Κιλκίς

‘Στου Κιλκίς το ψηλό το ραχόνι
Που έχει σκάψει βαθιά το κανόνι
Μύριοι τόσοι αετοί φτερουγούναι
Ζυγισμένοι στα ύψη γελούν...

Στου Κιλκίς το ψηλό το ραχόνι
Μια νεράϊδα βγαίνει κι απλώνει
Το γαλάζιο της πέπλο που λάμπει
Σε χρυσάφι και αστέρια λαμπρά’

«Επίγραμμα» Χαριλάου Αργύρη
Κιλκίς 1940

Κάνε κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση